Συνεντεύξεις

Συνέντευξη στο FILMNOIR

 

1.      Κυρία Δημοπούλου, θα ήθελα να αρχίσουμε τη συζήτησή μας από το βιβλίο. Μιλήστε μου λίγο για αυτό.
 
Στο βιβλίο αυτό προσπάθησα ν’ αγγίξω ένα κοινωνικό θέμα σχετικά με το πόσο μεγαλύτερη σημασία δίνουμε σήμερα στην εικόνα, από την ουσία των πραγμάτων. Βασική ηρωίδα του βιβλίου είναι η Μαρία, μια γυναίκα με όλα τα προσόντα να ζήσει μια λαμπερή ζωή. Κάποια στιγμή έρχεται αντιμέτωπη με ένα γεγονός που αλλάζει εντελώς τη ζωή της και κλονίζει με αλυσιδωτές αντιδράσεις τις ισορροπίες των ανθρώπων γύρω της. Το «γιατί» και το «διότι» αυτού του γεγονότος, τα αίτια του οποίου είναι καλά κρυμμένα, προσπαθούν να ξεδιαλύνουν η Ισμήνη με τον Στέφανο, φτάνοντας ως την εσχατιά της Ελλάδας. Και οι δυο, έχουν καθένας τους δικούς τους λόγους να θέλουν να μάθουν την αλήθεια. Με τη βοήθειά τους, η Μαρία θα συνειδητοποιήσει εντέλει τους πραγματικούς υπαίτιους της ιστορίας και τότε κόσμος της θα καταρρεύσει. Είναι ένα μυθιστόρημα με έντονη πλοκή που προκύπτει όχι τόσο από τις καταστάσεις που συμβαίνουν, όσο από την σταδιακή απογύμνωση της ψυχής των κεντρικών ηρώων και της αποκάλυψης των βασικών τους κινήτρων.

2.      Πως δουλεύει ένας συγγραφέας όταν έχει να κάνει με τόσο έντονα αλλά παράλληλα και ευαίσθητα θέματα σας αυτά τα οποία πραγματεύεστε στο βιβλίο σας;
 
Μιλώντας για τον τρόπο που εγώ δούλεψα, προσπάθησα πρώτα απ’ όλα να προσεγγίσω το ψυχολογικό προφίλ των ανθρώπων που έχουν έρθει αντιμέτωποι με τέτοιες δύσκολες καταστάσεις. Έπειτα προσπάθησα να αναγνωρίσω και να αποτυπώσω τα δικά μου συναισθήματα γι’ αυτά τα γεγονότα, προσπαθώντας να κρατήσω μια ουδέτερη στάση απέναντι στους θύτες και στα θύματα της ιστορίας. Δεν μπορώ εγώ να κρίνω τους ανθρώπους, μονάχα να ψηλαφήσω μπορώ τα κρυμμένα, καμιά φορά και ασυνείδητα κίνητρά τους, να τα αναγνωρίσω και να εκφράσω τον προβληματισμό μου.
 
3.      Τους ήρωές σας πως τους προσεγγίζετε; Πως δημιουργείται ένας ήρωας;

Ο χαρακτήρας του ήρωα διαμορφώνεται σύμφωνα με το ρόλο που αυτός θέλω να παίξει στην ιστορία. Διαμορφώνω το πλήρες προφίλ του: την ηλικία του, τα φυσικά του χαρακτηριστικά, το επάγγελμά του, τις καθημερινές του συνήθειες, τον χαρακτήρα του, τον τρόπο που σκέφτεται, τις ψυχικές του ιδιαιτερότητες. Ζω μαζί του όσο διάστημα κρατά η συγγραφή, προσπαθώντας να «δεθώ» μαζί του, ώστε οι πράξεις του και οι σκέψεις του να είναι συνεπείς με τον χαρακτήρα του ή, αν δεν είναι, να το έχω συνειδητά επιλέξει. Προσπαθώ να είμαι αντικειμενική, να μην τον κρίνω και να αφήνω να το πράξουν αυτό οι αναγνώστες μου ανάλογα με τη δική τους ψυχοσύνθεση και το δικό τους σύστημα αξιών.

4.      Τις πληροφορίες σας από πού τις αντλήσατε;

Ο τύπος μου έδωσε τα πρώτα στοιχεία για τα γεγονότα που περιγράφω. Το διαδίκτυο και διάφορα βιβλία, ψυχολογίας κυρίως, με βοήθησαν να καταλάβω λίγο περισσότερο την ψυχική κατάσταση των ανθρώπων που έρχονται αντιμέτωποι με καταστάσεις σαν κι αυτές που περιγράφονται στο βιβλίο, όπως η κακοποίηση, η αυτοχειρία, οι επαναλαμβανόμενες αποτυχίες στη ζωή.

5.      Σας προβλημάτισε κάτι κατά τη διάρκεια της συγγραφής του βιβλίου;
 
Εκείνο που περισσότερο με δυσκόλεψε στην συγγραφή αυτής της ιστορίας ήταν τα δικά μου συναισθήματα που τα ένιωθα να ξεχειλίζουν έτοιμα να ξεχυθούν στο χαρτί. Αυτά έπρεπε κάθε στιγμή να συγκρατώ ώστε να μην γίνω εγώ κριτής των ηρώων, αλλά να περιγράψω αντικειμενικά την ψυχική και την σωματική τους κατάσταση, αφήνοντας τα συμπεράσματα και την ετυμηγορία στον αναγνώστη. Επίσης, επειδή το θέμα είναι από μόνο του δύσκολο και ευαίσθητο, έπρεπε να το προσεγγίσω έτσι ώστε να μην βαρύνω υπέρμετρα τον ψυχισμό των αναγνωστών που ετούτη την χρονική συγκυρία είναι έτσι κι αλλιώς επιβαρημένη. Γι΄ αυτό και θέλησα να κλείσω την ιστορία με ένα αισιόδοξο μήνυμα.

6.      Γράφετε από πολύ μικρή ηλικία. Όταν η ανάγκη σας να εκφράζεστε γράφοντας έγινε συστηματικότερη σας τρόμαξε;
 
Η ανάγκη μου για συγγραφή υπάρχει από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Πάντοτε έγγραφα συστηματικά, απλά δεν είχα τον απαιτούμενο χρόνο και την υπομονή να γράψω ένα μυθιστόρημα αρκετών σελίδων, πράγμα που απαιτεί αφοσίωση και πολλές ώρες δουλειάς. Το γράψιμο του πρώτου μυθιστορήματος πριν μερικά χρόνια έγινε γιατί πιστεύω πως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, η στιγμή που κανείς λέει «τώρα είναι η ώρα». Η ένταση αυτής της επιθυμίας όχι μόνο δεν με τρόμαξε, αλλά αισθάνθηκα ότι όλα τα χρόνια μέχρι εκείνη τη στιγμή προετοιμαζόμουν γι’ αυτό, γράφοντας και σβήνοντας.

7.      Πως αποφασίζετε κάθε φορά ποιο θα είναι το θέμα της επόμενης ιστορίας σας;
 
Έχω συγκεντρώσει όλα αυτά τα χρόνια ένα ολόκληρο αρχείο από ιδέες που μπορούν να εξελιχθούν σε μια ιστορία. Το τι κάθε φορά υλοποιώ εξαρτάται από τα ερεθίσματά μου και από τη με έχει αναστατώσει ψυχικά την συγκεκριμένη στιγμή. Συνήθως το θέμα το έχω ήδη αποφασίσει λίγο πριν τελειώσω το κάθε βιβλίο που γράφω, λες και η διαδικασία της συγγραφής μου οξύνει περισσότερο τις αισθήσεις και τα συναισθήματα.

8.      Ποιες ώρες σας αρέσει να γράφετε;

Προτιμώ να γράφω το πρωί, τις μέρες που δεν δουλεύω. Τις υπόλοιπες μέρες γράφω τις βραδινές ώρες, με ατέλειωτες όμως διακοπές λόγω των οικογενειακών υποχρεώσεών μου, που πολλές φορές με αποσυντονίζουν. Γι’ αυτό και προτιμώ την ηρεμία του πρωινού. Κλείνω το τηλέφωνο και απλώς απομονώνομαι από τον κόσμο.

9.      Ποιο είναι το στοίχημα που έχετε βάλει με τον εαυτό σας σε ο,τι αφορά στη  συγγραφή;

Δεν έχω βάλει κανένα στοίχημα. Για μένα η συγγραφή δεν είναι αυτοσκοπός. Είναι απλώς το μέσον για να εκφραστώ. Όταν αυτή η ανάγκη για έκφραση ξαφνικά σταματήσει, όταν δεν θα έχω κάτι άλλο να πω, θα πάψω και να γράφω. Προς το παρόν προσπαθώ να ασκώ την τέχνη της συγγραφής, με συνέπεια και αφοσίωση, με σεβασμό προς τους αναγνώστες, αλλά και προς τον εαυτό μου.

10.      Σε κάθε ιστορία υπάρχει ένα γιατί. Πιστεύετε πως είναι ένα ερώτημα που μπορεί να απαντηθεί;
 
Στο συγκεκριμένο βιβλίο τα ερωτήματα που προσπάθησα να θέσω ήταν πολλά : κατά πόσο τα κείμενά μας μπορούν να επηρεάσουν τους αναγνώστες μας, τι εξουσία δηλαδή μπορεί να έχει ο συγγραφέας πάνω σ’ αυτόν που διαβάζει τα γραπτά του;  Πόσο εύκολα ένας άνθρωπος μπορεί να βάλει στην άκρη τα συναισθήματα και το προσωπικό του σύστημα αξιών στην προσπάθειά του να αποκτήσει φήμη; Ποια είναι τα όρια ανάμεσα στο καλό και το κακό; Πόσο εύκολα ξεπερνάμε αυτά τα όρια; Το ζητούμενο για μένα δεν είναι να απαντηθούν οι ερωτήσεις. Για μένα σημασία έχει η συνειδητοποίηση της ερώτησης, του  «γιατί» με το οποίο κεντρίζει ο συγγραφέας τον αναγνώστη. Αν φτάσουμε στο σημείο να αναρωτηθούμε βαθιά μέσα μας και να μην προσπεράσουμε το ερώτημα, αυτό είναι από μόνο του πολύ σημαντικό. Καθένας ας σχηματίσει μόνος την απάντηση σύμφωνα με την δική του, την προσωπική αλήθεια.

11.      Βάζοντας την τελευταία τελεία στο βιβλίο, νιώθετε πως η «κατάβαση στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής» όπως λέτε η ίδια, ολοκληρώθηκε με επιτυχία;

Πιστεύω πως τελειώνοντας το βιβλίο είχα την αίσθηση πως είχα μάθει λίγο καλύτερα την ανθρώπινη φύση, μα πάνω απ’ όλα είχα πετύχει να ανέβω ένα ακόμα σκαλί αυτογνωσίας. Εμβαθύνοντας λίγο στην ψυχή των ηρώων, επιβεβαίωσα για μιαν ακόμα φορά αυτό που ήξερα ήδη: οι άνθρωποι είμαστε ικανοί για τις πιο σπουδαίες, αλλά και για τις πιο ολέθριες πράξεις. Ίσως αυτή η συνειδητοποίηση να είναι από μόνη της ένα ελάχιστο κέρδος.